Over Ons

Inclusief
Wij streven naar inclusie omdat wij geloven dat kinderen met een beperking
erbij horen. Dat kinderen met en zonder beperking voor elkaar van waarde zijn. Ze hebben elkaar iets te leren en mogen weten dat ze allemaal een plek in mogen nemen in onze maatschappij.

Én passend
Wij geloven dat ieder kind zich kan ontwikkelen en leerbaar is, wanneer de voorwaarden die voor een kind belangrijk zijn op de leerplek aanwezig zijn.
Omdat kinderen leer en ontwikkelrecht hebben, heeft ieder kind ook recht op een passende plek.

PHOTO-2022-04-20-11-21-07

foto van istockphoto.com

Ouderinitiatief
Stichting Iep is een ouderinitiatief. Wij zijn Peter en Rianne. Binnen het huidige onderwijsaanbod bleek geen passende plek meer te zijn voor onze zoon van 12 jaar met autisme en een verstandelijke beperking. Een uitgebreide zoektocht volgde. Een bezoek aan een Samen naar school klas buiten onze regio bracht ons op het idee om contact op te nemen met Het Gehandicapte Kind en het Samen naar School netwerk. Sinds Maart 2022 zetten wij onze expertise als ouders en onze werkervaring in het onderwijs, de zorg en hulpverlening in om Stichting Iep op te richten.

De samen naar school klas
Ons eerste doel is het realiseren van een samen naar school klas voor kinderen met een verstandelijke beperking die op dit moment geen passende plek (meer) vinden binnen de bestaande vormen van het primair onderwijs en die intensieve begeleiding nodig hebben om tot leren en ontwikkeling te komen. We werken samen met Octant Triangel in Delfgauw (gemeente Pijnacker – Nootdorp) om deze klas te realiseren.

Ervaringen

Want wat je kent kun je waarderen.
Wat je waardeert kun je liefhebben.

Laatst stond ik in de supermarkt mijn boodschappen in te laden. Mijn zoon zit voorin de auto en Dirk Scheele klinkt over de parkeerplaats. Jongens van zijn leeftijd rijden met steps rondjes op de parkeerplaats. Een van hen raced langs onze auto en roept: “Hey dat is toch Koen?!” Een ogenblik later staan ze alle drie enthousiast door het raam naar Koen te zwaaien. Koen kijkt tevreden, ik hoor hem zacht: “Hey” mompelen. 

Ik reageer namens hem enthousiast en vertel de jongens hoe vaak hij aan mij heeft gevraagd of hij naar de speeltuin mocht. Daar kwamen we ze tegen, deze jongens, bij ons in de buurt. Koen deed een aanval op hun zak chips. Ik heb de jongens uitgelegd dat Koen een beperking heeft. Vervolgens kreeg Koen een ereplaats. Hij mocht op de schommel en kreeg een hand chips. De jongens stelden mij allemaal vragen over Koen. Koen schommelde enthousiast. 

Mensen zijn soms bang dat kinderen op regulier onderwijs onze kinderen niet zullen waarderen. De waarheid is dat wij als volwassenen onze kinderen de kans moeten geven om dit te leren. 

Door elkaar te ontmoeten.

Want wat je kent kun je waarderen.
Wat je waardeert kun je liefhebben.